راهکارهای حفاظتی برای نجات گونه های حیات وحش

به گزارش وبلاگ مایکروتاچ، حیات وحش در معرض انقراض

جهانی که در آن زندگی می کنیم، پر از تنوع زیستی و جانوری است. اما به علت تاثیرات بشر بر طبیعت، انواع زیادی از حیوانات به خطر انقراض می افتند. انقراض حیوانات نه تنها منجر به از دست رفتن یک منبع ثروتمند از تنوع زیستی و توازن اکولوژیک می گردد، بلکه بر زندگی بشر نیز تأثیرات عمیقی خواهد گذاشت.

راهکارهای حفاظتی برای نجات گونه های حیات وحش

در این مقاله، به آنالیز انواع حیوانات در حال انقراض و روش های حفاظت از آن ها خواهیم پرداخت. بعلاوه، خواهیم دید که چگونه می توان از خطر انقراض حیوانات جلوگیری کرد و چه راهکارهایی برای حفاظت از آن ها وجود دارد. با ما همراه باشید تا با واقعیت انقراض بعضی از انواع حیوانات آشنا شویم و بیشتر درباره حفاظت از جانوران یاد بگیریم.

در حال حاضر، بیش از 1 میلیون گونه حیوانی در سراسر دنیا به خطر انقراض هستند. این شامل انواعی از پستانداران، پرندگان، پستانداران دریایی، پستانداران پستانداران کوچک، زندگی در آب های شیرین و زندگی در دریاها است.

سازمان حفاظت از حیات وحش بین المللی (IUCN) فهرست قرمزی از گونه های در معرض خطر حفاظتی و گونه های در معرض خطر انقراض در سراسر دنیا تهیه نموده است. در ادامه نام 10 حیوان اصلی در حال انقراض آورده شده است:

1- گوریل

2- شیر دریایی

3- تنبل پوز خزنده

4- فیل آفریقایی

5- خزنده یا شترمرغ شصت پایه

6- شن شنخوارکنده

7- کوالا

8- پلنگ برفی

9- پلنگ آفریقایی

10- گرگ قرمز و …..

گفتنی است که این فهرست قرمز تنها یک نمونه از گونه هایی است که در حال انقراض هستند و گونه های دیگری بعلاوه در معرض خطر هستند.

روش های حفاظت از هر یک از حیوانات در فهرست فهرست قرمز یونسکو به علت ویژگی های و شرایط مختلف زیستی، جغرافیایی، مالی و اجتماعی هر منطقه و کشور فرق دارد. اما در کل، بعضی از روش های متداول حفاظت از حیوانات در حال انقراض عبارتند از:

1- حفاظت از محیط زیست:

برای حفظ جمعیت حیوانات، ارتقای کیفیت زیستگاه و محافظت از طبیعت و بیوتاپ ها و آب و هوای منطقه مورد نظر ضروری است.

2- احداث منطقه ها محافظت شده:

احداث منطقه های برای حفاظت از جمعیت های حیوانی و گیاهی مهم است و می تواند به رشد جمعیت و حفظ زیستگاه آن ها یاری کند.

3- مدیریت منابع طبیعی:

برای حفظ جمعیت حیوانات، ضروری است تا مدیریت منابع طبیعی، به ویژه در منطقه های که به عنوان زیستگاه برای آن ها شناخته می شوند، به درستی انجام گردد.

4- حفاظت از گونه های بومی:

گونه های بومی محلی باید حفاظت شوند و در مقابل بیماری ها و حشرات آفت، به ویژه در مزارع و باغ ها، محافظت شوند.

5- کنترل شکار و صید:

برای جلوگیری از صید غیرقانونی و شکار افراطی و غیرمجاز حیوانات، باید کنترل شکار و صید صورت بگیرد.

6- آموزش و پرورش زیستی:

آموزش و پرورش زیستی به جمعیت بومی درباره حفاظت از جانوران و زیستگاه های آن ها و بعلاوه در خصوص خطرات و آثار نابودی آنها.

پرورش زیستی، به مجموعه روش هایی گفته می گردد که با استفاده از تکنیک های مختلف زیستی، اجازه می دهد تا انواع حیوانات، گیاهان و میکروب ها به صورت طبیعی در شرایط زیستی خود رشد و توسعه نمایند. آموزش و پرورش زیستی در بسیاری از کشورها به عنوان یک درس مهم در آموزش و پرورش به شمار می رود و دانش آموزان در این درس با اصول پایه زیست شناسی و اصول حفاظت از محیط زیست آشنا می شوند.

با توجه به اهمیت آموزش و پرورش زیستی، می توان در اینجا به تعدادی از روش های حفاظتی که در آموزش و پرورش زیستی به کار می رود، اشاره نمود:

1. نگهداری و پرورش در حراجی ها: به منظور حفاظت از حیوانات در معرض خطر، می توان آن ها را در حراجی های مخصوص به فروش برده و به جایگاه هایی انتقال داد که محافظت از آن ها را تضمین کند.

2. حفاظت از محیط زیست: حفاظت از محیط زیست باعث کاهش آثار نامطلوبی مانند آلودگی هوا و آب، کاهش شدید جمعیت حیوانات و نابودی آن ها می گردد. برای این منظور، ضروری است به حفاظت از منابع آب و تقلیل مصرف سوخت های فسیلی توجه گردد.

3. حفاظت از منطقه ها حفاظت شده: در بسیاری از کشورها، منطقه های برای حفاظت از حیات وحش و محیط زیست تعریف شده اند که برای ورود به آن ها باید اجازه و مجوز داشت. با ایجاد منطقه ها حف

3. حفاظت از منطقه ها حفاظت شده: در بسیاری از کشورها، منطقه های برای حفاظت از حیات وحش و محیط زیست تعریف شده اند که برای ورود به آن ها باید اجازه و مجوز داشت. با ایجاد منطقه ها حفاظت شده، حیات وحش در آن منطقه محافظت می گردد و در صورتی که جانوری در این منطقه ها صید گردد، با جریمه مجازات می گردد. بعلاوه، در این منطقه ها، برنامه های مدیریتی برای کنترل شکار و تخریب محیط زیست تدوین می گردد و آموزش های لازم به مردم و گردشگران داده می گردد. به علاوه، در این منطقه ها، فعالیت هایی همانند استفاده از خودرو و صنایع غیرمجاز ممنوع است.

4. منابع تغذیه ای پایدار: به منظور حفظ حیات وحش، باید منابع تغذیه ای پایدار تأمین گردد. به عنوان مثال، در بعضی کشورها، از شکار با مصرف توابع حیوانی خودداری می گردد تا جانوران وحشی در طبیعت حفظ شوند. بعلاوه، اجرای قوانینی که به منظور محدود کردن شکار و تجارت غیرقانونی جانوران وحشی به کار می روند، می تواند موجب حفاظت از آن ها گردد.

5. همکاری بین کشورها: بسیاری از جانوران وحشی به صورت چندکشوری زندگی می نمایند و برای حفاظت از آن ها باید همکاری بین کشورها صورت گیرد.

همکاری بین کشورها می تواند در قالب برنامه هایی برای حفاظت از جانوران وحشی، توسعه پایدار، تحقیقات علمی و تبادل اطلاعات صورت گیرد. به طور مثال، می توان در قالب توافق نامه هایی بین المللی، برنامه هایی برای حفاظت از پرندگان مهاجر و یا ماهیان دریایی تدوین کرد. بعلاوه، تشکیل سازمان هایی مانند یونسکو و سازمان حفاظت از محیط زیست دنیای (IUCN) نیز در راستای همکاری بین کشورها برای حفاظت از جانوران وحشی و محیط زیست فعالیت می نمایند.

در نتیجه، برای حفاظت از جانوران در حال انقراض، ضروری است که از روش های مختلفی مانند حفاظت از زیستگاه، حفاظت از جانوران در محیط طبیعی، پژوهش های علمی، حفاظت از منطقه ها حفاظت شده و همکاری بین کشورها استفاده گردد.

منبع: فوت و فن / فوت و فن

به "راهکارهای حفاظتی برای نجات گونه های حیات وحش" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "راهکارهای حفاظتی برای نجات گونه های حیات وحش"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید